Te jednak są właśnie, jak to się dzisiaj mówi, “definicjami realnymi”. Znaczy to, że przedmiot powinien zostać rozłożony, a następnie jego części opisane, zanalizowane, gdyż każdy przedmiot jest nieskończenie złożony. W logice klasycznej tego rodzaju zdanie zwykło się przedstawiać za pomocą układu znaków SeP, gdzie S reprezentuje podmiot, P predykat, a litera e (z łacińskiego nEgo) wskazuje, że chodzi o ogólne zdanie negatywne. Najważniejszą i najczęściej spotykaną kategorię nazw, dla których spełniony jest powyższy warunek, stanowią tzw.